قطار که راه می افتد باران میبارد و لغزندگی ریل ها شروع میشود تو میروی و خیال من سر میخورد در پی ات

کابوس رفتنت هرشب مرا می گریاند به خوابم اگر آمدی، نرو

سپیدِ گچ دیوار رنج آورست وقتی لک لباس کارت روی دیوار هست و خودت نه #پدرها# رو #جدی#بگیریم نوشته شده توسط فائزه دهقانی در 23:22 | لینک ثابت •